حافظه تاریخی در قالب دو بیتی های محلی

حافظه تاريخي در قالب دو بيتي هاي محلي

 

 

عجب شير نري بيدي کريمخان

دل يک لشکري بيدي کريمخان

براي  مادر  و  فرزند  و  ايلت

دل يک لشکري بيدي کريمخان

شايد خيلي از شما خوانندگان محترم اين نوشته هم ، مانند من اشعار و دوبيتي هاي ساده و عاميانه اي را از زبان مادر بزرگها و پدر بزرگها شنيده باشيد. هر کدام از اين اشعار و دوبيتي هاي محلي همانگونه که در بردارنده مضامين عاشقانه و مبين روحيه ساده و با لطافت سرايندگان و زمزمه کنندگان آنهاست ، نماينده انديشه ها ، تخيلات ، آرزوها و تاريخ مردمان بي پيرايه و يکرنگي است که در دوراني از صلح و صفا و يا آشوب و نيرنگ و خونريزي و ناامني مي زيسته اند. به عبارت ديگر مي توان گفت که قسمتي از تاريخ سرزمين ما و مردمان آن ، بوسيله اين دو بيتي ها ثبت و ظبط گشته و سينه به سينه توسط راويان به نسل هاي آينده منتقل شده است. به عنوان مثال به اين دوبيتي توجه فرمايد:

شنيدستم که دشتستون بهاره                                               زمين از خون احمد لاله زاره

خبر  ور مادر پيرش رسانيد                                                  که احمد يکتن و دشمن هزاره

اين دو بيتي که امروزه در مجموعه اشعار منسوب به فائز دشتستاني به چاپ رسيده است ، به نوعي بيانگر روحيه سلحشوري و حماسي مردمان خطه جنوب و ياد آور مبارزه بياد ماندني احمد خان دشتستاني در برابر تجاوز نيروهاي انگليسي به بنادر جنوب است.

اما...

در سال 1313 شمسي ، مرحوم حسين کوهي کرماني ، از طرف وزارت فرهنگ آنزمان مامور شد تا به اطراف کشور سرکشي کرده و مجموعهاي از دوبيتي هاي محلي فراهم آورد. سفر اول او به منطقه گلپايگان بود. او طي اين سفر.....

ادامه مطلب